Necip Fazıl’dan Rasim Özdenören’e, Cahit Zarifoğlu’ndan Nuri Pakdil’e kadar onlarca edebiyatçıya “beşik”lik etmiş bir şehir Kahramanmaraş.  Tarihi dokusundan bugüne pek bir şey kalmasa da sokaklarında dolaştığınızda kültürel bir atmosfere girdiğinizi hissediyorsunuz. Kendini dışa vurmasa da bu anlamda yaşayan ve nefes alan bir abide burası...

Doksanlı yıllarda bir üniversiteye kavuşsa da ne ismine ne de yetiştirdiği isimlere layık bir kültür atmosferi olmadı Maraş’ın. Yılda birkaç kez yapılan sempozyumlar, paneller ve konferanslar işin açıkçası edebiyatseverleri tatmin etmekten, yeni yetenekleri beslemekten uzaktı.

Kahramanmaraş Valiliği bunu görmüş olacak ki, ülkemizin her şehrine örnek olabilecek güzel bir işe imza attı. Öğretmenevi’nin bitişiğinde eski kıraathanelerin otantik ve entelektüel atmosferini taşıyan bir mekân hizmete sokuldu. “Kıraathane” adıyla açılan bu mekânda ahşap bir tabureye oturup çayınızı yudumlarken kitaplıktan edebiyat dergilerinin yeni sayılarına uzanabilir, raflara sıra sıra dizilmiş birbirinden seçkin kitaplardan birini alıp büyük düşüncelere dalabilirsiniz.

Valiliğin bu hizmeti hem kıraathaneyi ismine uygun bir yola sokuyor hem de bölge için entelektüel bir alan oluşturuyor. Burası yalnızca kitap okunan, çay içilen bir yer değil çünkü. Bölgenin ve Türkiye’nin edebiyatçılarını, fikir ve sanat adamlarını, yetişmiş insanlarını bir araya getiren; sohbet ve konuşma toplantılarıyla önemli bir eksikliği gideren bir mekân. Her hafta (genellikle Çarşamba günleri olmakla beraber bu değişebiliyor) Kıraathane’de gerçekleşen bu sohbet toplantıları çok büyük bir kalabalığa hitap etmiyor. Zaten amaç da çoğunluğa hitap etmek değil. Has dairede gerçekleşen toplantılara edebiyatseverler, konunun ilgilileri, üniversite öğrencileri katılıyor. Kahramanmaraş Valisi de himayesinde kurulan Kıraathane’yi yalnız bırakmayan isimlerden. Toplantılara sık sık katılıyor ve yaptığı işin arkasında olduğu mesajını veriyor.