—Ömer Veske’ye-
Seher vakti Pierloti Tepesi’nde
İki bin on birin huzur vaktinde, on sekizinde orucun
Müslüman İstanbul’un sadâsı
Râmi’den, Nişanca’dan, Sütlüce’den ve Eyüp’ten
Ötelerden ta ötelerden, beriden Feshane’den ve belki maveradan
Fatih’ten Süleymaniye’den
Biri biter ötekisi başlar uyanış şarkısının
Saba makamında feryadı müezzinin
İmbik imbik süzülür Haliç’te su sesine Boğaz’da meltem sesine
Pierloti’de Küçük Hüseyin Efendi’nin karışır bülbül sesine
Dokunarak şehrin her köşesine
Arındırır hoyrat dokunuşlardan İstanbul’u da
Gelir dolar açık penceresinden
Gönül köşkünün has odasına
Seher vakti arınmışlık mevsiminde
On sekizinde uyanışın samediyet denizine
Uzun ve ince sohbetin ardından
Sahura uzanan patikalarda
Tepede tarihi kahvede Ömer Veske’nin palabıyıkları
Nargilenin marpucuna ulanır
Çayın tadında demlenir dostluklar
Ve İslambol’un sadası ta eski zamanlardan
Saba makamından kanatlanır melekler
Alır götürür Sultan Ahmet’e
Süleymaniye’de muhteşem Süleyman’a ve yol erlerine selam durur
Divanyolu’nda ve Nuruosmaniye’de
Işık ışık aydınlatır ruhumu
Şebnem olur Pierloti’de
Konar yaprağına gönlümün
Demet demet gül olur
Can olur
Nefes olur
Huzur olur
İstanbul yeniden açar kapılarını
Allahu ekber Allahu ekber!
