Yalnız Tanrı biliyor suların bildiğini
Hatırladığın kadar Âdem de hatırlardı
Âdem de unuturdu unuttuğunca
Her şey aslına dönüyor adımız bile
Bir asıl gizleniyor bilemesek de
Bilediğimiz bıçağa açtığımız oruca…
Turaç niye dağda değil ayrı bir anlam
Keklik niye kayalarda bir anlam ayrı
Nasıl kaybolabilir tunçtaki bakır
Aynı kaba doluyor kapmakla kapı
Kapandıkça açılıyor ayrı bir anlam
Zeytine ettiğimiz yemin aynı zamanda
Ediliyor turunca…
Gök turuncuya çalınca salavatımız
Savatlı bir rüyaya kavuşmak için
Yazılardan atımız
Yalnız Tanrı biliyor yazının bildiğini
Sonradan yapıyoruz bağı bahçeyi
İyi ki uzanmışız o elma ağacına
İnsan ne kadar yalnız sevgilim
İnsan ne kadar yalnız.