Kerbela tutkunu bakışların
Seyhanlara karışır
Sarı manolyalar
Senden alır rengini
Üşür çocukların elleri
Şehir öksüz kalır
Sen gidince.
Sen gidince
Kente hüzün çöker
Sen gidince kalbim daralır
Yağmurlar karanlık ağlar
Ötmez olur yusufçuk
Lal olur dilim
Bir kırık yar kalır buralarda
Uçurumlar gözlerinden derinleşir
Dağlar öksüz kalır
Sen gidince