| Susun sesler dağılmasın yankıların parmaklarına dokunan ıslanınca gülüşünü unutan yağmurlarda ateş sudandır ağlamayın şu güvercin kaç gündür pencere önünde adanan dilekleri göklere uçurmakta ah yalnızlığın gölgesi bir olsaydı tanısaydım yüzünü aynalara vursaydım akşamın şakaklarında kurumazdı gül terleri şair kelimeleri köprülerden de geçirir hüznü yüreklerden apansız düşler hep yüzüstü kalır kahrın limanlarında mâni söyleyen kızlar dağlara âşıktır çocuk ki elinde elma şekeri yalar ondan hep annesine benzeyen çiçekleri toplar kırlardan |
