şimdi gidiyorum gelirim belki güneş senin olsun ay bana yeter güneş ışığında kamaşan değil ay ışığına bulanmış göz bana yeter işte dönüp geldim yine sendeyim güneş yaktı beni ay serinletti sana ben kalbimin örtüsün açtım güneş yaktı beni ay serinletti…
bir kanadım olsaydı uçsaydım gökyüzünde belki biraz rahatlar dinlenir olacaktım tek kanatla uçulmaz ben nereden bilecektim uçan kuşları görüp adam gibi baksaydım ahmaklığı bırakıp künhe vakıf olsaydım yere sağlamca basıp yeryüzünde kalsaydım sonunda bildim seni zor bilinen hakikat düşünmeyen kafalar…
su akar üzerinden için için emersin iyi kötü demeden genç yaşlı kadın erkek bakmadan açarsın kucağını nicesini gömersin kızıl mı demediniz bazen de kara şu an herkes muhtaç kara toprağa bakmasan da olur çok uzaklara toprak sana gerek sen de…
ey gök esrarın kadar yüce derinliğin kadar engin gözlerin hanumanı hayatın devasısın sen süs mü arıyorsun ey insanoğlu kalkmış olsa eğer gözdeki buğu görmüş olacaksın o geniş ufku yıldıza bir bak aya güneşe doğru senin rengin gök mü mavi mi…
ne kadar zenginsin ne kadar cömert sana hoyrat bakan bu insanoğlu nasıl da nankör nasıl da namert her yaşı saklarsın yaşlı bağrında gözyaşı kurumaz her toprağında bazen baykuş öter viran bağında ölüm hayat bulur ak toprağında
ey acı tatlı günlerin ilacı gülümse bana ne kırlardaki kekik kokusu ne de avuçlarımdan içtiğim su ben yalnızlığımın bana kurduğu pusu sen baharın habercisi bense hazanın gazel kokusu acının tadına doyum olur mu sorun ağlayan çocuklara ne istiyorlar belki bir…