Kevser Gökçeli

Ayna

Adını “Lale” koyarken babası nerden bilecekti, kızının “lâl” olduğunu. “Ahraz”dı o, sadece konuşmadan mütevellit insanoğlu için “başka”ydı. Çıkardığı garip sesler, tuhaf bakışlarla susturuluyor, varken yok yazılmanın dışlanmışlığını yaşıyordu. Olsa da olmayabilirdi. Edilgen fiillerin yitik failiydi o: Lale! Saçları uzun, hayallerinin…

Aşkın O-Hâli

Onu gölgesinden tanırsınız: Kül rengi ve dağınık. Tırnakları yenmiş, dudakları kupkuru bir çocukluğa yaşlılığı giydirdiğinizde O’nu görürsünüz. O, kalbiyle şiirleri emziren adam; sadece üçüncü ve tekil bir şahıs, gizli bir özne… Her sırrın ardında, yolların başında ve sonunda, masallarda, anılarda,…