her ihtimale binaen/tabiri caizse harcına koymak için birkaç taş, kum, çakıl bir hikayede önsöz yahut vasiyet namı diğer sonsöz /sufi… hırka saçlarını kesip soyunup beşeriyetten çuvala talip Habeşçi direniş reddi ganimet ve şaşaa/ hangimizin harcı? bir zamanlar asr-ı saadet kabuklarımızı…
Babil yüzlü dualarında saklı sihir Dili yok çocuk Sınırsız öfkenin Taşlar da bitti Asya Bakma öyle hırçın Tutup çıkarsam asasından Musa’yı Ağlar mı sır yüzlü duvarları Aksa’nın Eli kan kâsesi havarinin Açar mı gözlerini İsa’nın son merhameti Yüklenir her vebali…
istasyonlar biliyorum istasyonlar geçiyorum ben mi aşinasıyım yolların onlar mı buna tanık özlem devşirip iç ediyoruz tütünü kardeşçe paslı solungaçlarımızdan oksitlenip düzene çek kırdırıp yaşıyoruz yarım ağız kimi sevsek yerli yersiz kimi sevsek öykünür aşka uzun olur kışın gece entarisi…
ağrımış bir utanmak adın adımı geçen yolcu telaşı uzak denizlerde gözlerimiz uzak ve sıcak bir yanım hep Arakan arada kaplasın dokunma içimi kan rengi şarap(!) dudaklarım lal gözyaşım Asya elimiz tutarken ve dilimiz dönerken göğüs kafesimiz geniş suları kabarıyor hışımla…
hüdhüdün dilindeydi saba esen her şarkı büyük düşlerimiz büyük düşüşlerimiz midir? gidenler bitenler yitiklerimiz geri dönmek değildir, çekilmek ıssıza. sarmaşıklarına tutunup ömrün kadınca durdum sarı sıcak eserken har son gemi de yanarken, kararırken yer gök bakışlarım yangın sonrası kıyamet tenimde…
‘’Başlangıçlar’’ dedi kadın, susmuştu bir su kenarında, kulağında çınladı zehir yeşili sesleri kurbağaların.Göçmen dilince söylemişti şarkısını, hüzün kan kırmızıydı. Anlamasındı hiç kimsecikler, bulunamasındı dinleyecek hikâyeyi.“Ve kırlangıçlar gideyazacak” dedi adam susunca uzun uzun; haber, yel değirmenlerinin oradan esmişti rüzgârın tozunu kaldırarak.“Bilmiyorsun”…