Sabahları açardın Çiçek kabul etmez topraklarda Tabiatın anası Margurite Bütün renkleri sende gördüm Sende kokladım Mavi denizlerin mistik kokusunu Sabahları açardın Sana yazılmış bir şarkının Yağıyordu yağmur Soğuk ve yokluğun gibi renksiz Okşuyordu elimi süremediğim saçlarını Boynuna süzülerek bir yağmur…
Bağışla beni tanrım;incirin,zeytinin hatrına Çorak toprağa kırık tohum düşmüş Merhem neyler gurub kızıllığına Bağışla beni tanrım,gençlik çağıma Cehennemden çağlayanlar dökülüyor göğsümün çukuruna Yırtık fotoğraflar asılı duruyor kırık camlara Sonbahara düşmüş hala ışığa bakıyor Bağışla beni tanrım İçimde Sedum’un ışıkları yanıyor…
Margurite boynu bükük çiçek Tabip girmiş odana bir daha güneş girmeyecek Geçtiğin yollar unutacak seni Kışları bahar eden mukaddes kızların akşamında Hiçbir türkü seni söylemeyecek Margurite boynu bükük çiçek Artık tabip girmiş odana Güneş girmeyecek Seni kurumuş ağaçların şehrine gömdüm…
Margurite çaresiz balığın umut denizi Kurumuş ağacın hayata dönük filizi Nebi desem değil sen ki Resulün kızı Margurite çaresiz balığın umut denizi Gidip kendimi çarmıha gereceğim İsa gibi göğe yükselip Ruhumu güneşte eriteceğim Zırhımı asıp bir minarenin ucuna Bağıra bağıra…