Kitaplardan başladığımhayat yolculuğununorta yerinde durdumGüneşli sayfalarbilge mısralar arasındaIşıklı vitrinlere bakar gibidurdum düşündüm günlerceDilimlenmiş bir elma gibiBir daha kendisi olmayacak tuhaf kopuşlarHüzünlüumarsız ayrılışlar ortasındaAradım kendimiYokdumAcı bir tebessüme dönen silüetimden başkaHiçbir yerde yoktum ben Güneşdev sağanaklarıyla boşalıyorduYeşil başaklar gibi güne yürüyordu çocuklarUsulca…
-Çok var ki üşüyoruzve hâlâ bağlı ellerimiz – Bir anne göğsü yahutBaba omzundan uzak olmakNasıl büyütüyor ansızın çocukları Terk edilmiş oyuncaklar gibiBırakıp umutlarınıSessiz sedasız gidiyorlarYeni ıssız adaları olmak için hayatın Kimi göç yollarında yalınayakKimi bir savaş enkazındaVaktinden evvel büyümeye adanmışDalıp…
Yüklenmeden bir dağıDağ gibi konuşamazGirmeden içine arınamazsınızKöpüktendir kelimelerateşlesuyla sınanmadıkçaKarılmadan akışasırrına varamazsınız Sayhasını duymadan okyanuslarınCoşkun ırmakların dilini anlayamazsınız Kuyudan yükselmektir onuru insanlığınDüşmeden içinize oradan çıkamazsınız Siz dolgun başaklar vaktini bilmezsinizKoynunda karanlığın mahmuzlanan sabahıBeyaz örtü altında kımıldanan baharı Rüzgar yüklü bulutlar pay…
Şair bir gül yolcusuKanayan yerlerinden boy verirTebessümün altın yüzlü çocuğu Işıklar içinde uyurKusursuz altın heykellerBilmezsiniz ne sınavlardan geçerArınıp çıkarlar gün yüzüne Dilin gergin kaslarıyla konuşur şairTutuşupkanatlanır bir anka edasıylaVe yükselir göklerine içinin Narıateştendir tenidili gümüştenHarlayan coşkusuyla imgeninMahmuzlayıp yüreğini son hızlaAkıp…
(E. Cansever’in ‘Gül Kokuyorsun’ şiirini tazmin) Gül yağıyor üstümüzeUyan sevgilimuyanHenüz ağarıyor tanUyan ufka bak Mahmur gözlerini ovmadanBulutlara sil yüzünüGül kokacağız inan Bir şair geçiyor gibi aydınlandı gökyüzüRüzgar ilindi yapraklaraŞebnemler suya indiKımıl kımıl balıklarAçılan güller denliYeni vakitlere yürüyor zamanBüyülenmiş gibi dağlar…
CamilerinIşıktan İstanbul olduğunubilmezdim önceGümüş körfezinde Yeditepe’ninÇağlar üstü yükselenden habersizEsriyip yüzerdim günler geceler boyuGüneş aynasını tutunca üzerimeSavrulup geçerdim sokaklarından şehrin Doğmayı versin üstüme sedeften bir ayŞavkı vurmasın üstüne Yeditepe’ninBir efsane zaman büyür sulardaIşıklar içinde dans eder şehirGümüş bir gemidirBosfor NehriAkar göklerine…
-Kıvrılan yollarından geçtim içiminsonsuz tünellerindenIşıl ışıl, rengarenkkapalı çarşıydı içim IIBir ebru teknesine eğilir gibiUsulca eğildim göklerine içiminDingin bir denizin orta yeriydimDurdum saatlerce izledimSavruluncaya değin rüzgarıyla ansızın bir dizeninRengarenk sepkeniyle yağdı üstüme şiir Çekilircesine anaforun içineTersinden tutulan dürbünün tuhaf derinliğindeİniverdim sırlı…
Gördüm İstanbul’uKar beyaz bulutlar içindeKoca Sinan siluetiydiMasmavi fosfora belenmiş etekleriSonsuz esin deniziydi yüzü Gördüm İstanbul’uSu gibi kıpır kıpır ve ışıklar içindeÖyle sevmiş öyle sevmiş ki SinanDurup dinlenmemiş okşamış elleriyle Yeditepe’yi Taşa su vermişElleriyle dantel dantel işlemişÇiniler, sırçalar şehrindeSevkedip binlerce dehayıMermere…
Köpük köpük dalgalarÇarparak azman kayalaraYükselir ya yukarıyaZamanın yonttuğu tuhaf kanyondanBir solukta çıktım taraçasına şehrinBulutlara sildim yüzümü Açıldı önümde sınırsız engin maviAçıldı zamanın sır perdesi Başka bir dünyaydı sanki burasıToplanıvermiş gökkubenin altınaRengarenk ırmaklarıyla yedi iklim üç kıta Çekiyor içine siziMahmutpaşa Tahtakale…
Köpük köpük dalgalar Çarparak azman kayalara Yükselir ya yukarıya Zamanın yonttuğu tuhaf kanyondan Bir solukta çıktım taraçasına şehrin Bulutlara sildim yüzümü Açıldı önümde sınırsız engin mavi Açıldı zamanın sır perdesi Başka bir dünyaydı sanki burası Toplanıvermiş gökkubenin altına Rengarenk ırmaklarıyla…
Yorgunluk ağaç lifleridir Kök salmıştır içimin kayaçlarına Bir ıslık kalmıştır çocukluğumdan Saçlarımın arasında savrulan Hızla çevrilen sayfalar gibi geçti zaman / Uçurtmalar gibiydi ömrün haylaz günleri Sınır tanımaz açıklıklar Bir masaldı, belki düş Güneşli bir yaz günü çekip gittiler… /…
Kendi içime doğru yürürken Kayboluverdim aniden Nereden dönebilirim Kocaman ülkemde yapayalnızım Sonsuzluğun okyanusuna Bağdaş kurmuş Bir ada ruhum Kayboluşun mechul açıklarında Beni kim bulabilir şimdi Çiçek açsam kuş uçursam kanat çırpsam Duyulmaz yalnızlığım Öyle ortasındayım ki içimin