Hüznü gelincik kopardım çıdam dalından
Ve önce astım
Gün olur gerekir diye serden lâl geçmek
Yere iven toynaklarla yâr yandım dörtnal
Rüzgar hız bastım
Hışırtısının haşmeti almıştır beni
Gür yelelerin
Mercan binicisi miyim nedir atların
Yittiğini görüyorum dağ dağ önümde
Mesafelerin
Ayışığı dallarıma çiğdem dadanmış
Sızar can içten
Ey dalları vandallığın hadi göverin
Zira zulüm korkmaktadır gövermenizden
Korktuğunca yarasanın
Işık ve ferden
şimdilerde
Biz çocukları çağ şavkların
Sütünü emdik şafakların