Ay Korkusu

Denizden kanat çalar
Çırpar imbatlarca yel

Aklım çıkar
Güz bakırı akşamların siperine
Yamanamazsam diye

Gerilmişse
Derdest günün çarmıhına
Kurum çalım bir de ay

Zifirlere hüküm giyen yalnızlıktan
Sanki değilcesine