Ben şâirim
Karanlık üstüme yağar
Gece ağlamasın diye

Gündüzlerimi harcarım
Güneş doğana kadar
Fitil biter, mum yanar
Gece, bir muma kanar

Güvercin kanadınca hasret
Martı çığlığınca acı
Bir sızılı serenat
Ve kara sevdâlarca koşan
Bir beyaz at
Yüreğim

Âşığa perva nedir
Pervânedir bir ışık huzmesine can atan
Can gider de filizlenmez mi şiir
Zira nedir
Goncadaki renk
Ya bülbül, ya kan
Terânedir
Yaslı dillerden gönlüme akan.
Vîrânedir
Yüreğim

Ben şâirim
Geceleri beklerim
Tipi olur, kar olur
Sarılır gece koynuma
Vefâlı bir yâr olur

Ve ben şâirim
Kanım siner mısralarıma
Bülbül ölür, gül allanır
Uykusuz gecenin sabâ vaktine
Seher yüzlü bir şiir kalır
Bu yazıyı paylaşın