Sevgili,
her günün doğuşunda
şahit
ben
hatırlar buğulu camlarda seni
sarı başaklar geçer gözlerimden
yaşarım
ölüm gecelerini uçurum sözlerinden.
Dostlarım,
sizsiz
yarım yarım payım
uyuştu ellerim:
bir yaban duvar
kavuşmuyor dizlerim:
yosun tutmuş kayalık
siz
çizdiğim sayfaların kendileri
çalın
kokmayan gülleri yollara
alın yanınıza beni
Üstadım,
el avuç dilendim
dil ve ter
yolundu gücümden
üzdüm sizi
çoook
verin tozlu çerçevelerde
kurumuş gülleri
ve
atın yok oluşa
tüm geçenleri
vurun
dua kalıbında teraziye
beni
ya da
bensizliği