Bu kadar inat olmaz anlasan beni biraz
Çok değişecek gibi geliyor bana her şey:
Çünkü geliyor bana içimdeki yangından
Arta kalan ne varsa; vuruyorum kendimi
Rüzgarından çıkacak mutlaka bir felaket
Arşı alayı tutsa kalmaz tozu dumandan
Kim görür görmez beni öyle acı bir çığlık
Gözlerinin rengiyle bıraksın ki ardımdan.
Onun içindir işte; ne zaman bela çıksa
Ben biraz kırılırım; şaşarım sonra böyle
Beni burda bırakıp akıp giden zamana.
Kaygılarımsa evet ne olmuşsa geçmişte
Önemi yoksa artık nasıl olsa mahşerde
Ortada bir terazi iki melek olacak
Ders neyse artık yalan yanlış hayattan
Çıkarım yola şöyle yanmak için aradan.
Artık yoktur imkanı yolu bulmak akşamdan
Ne zaman acı bir söz çarpar yüzüme yoktan
Merak verdirir bana o rüzgarlı toynaktan
Çünkü er geç olacak dert edilmişse eğer
Yolun en zor tarafı çıkabilmektir yola
Zaten sorular var ki soruları kovmakta
Gelip durur önümde tutar yakamdan beni
Bir bende mi kabahat söyler divane beni.