Beni de duyun biraz kanayan yanım kalsın
Bende değil hastalık, benzim uçuk güz rengi
Akan bir ırmak gibi çılgınca koşan benim
Peki kimdir bu sefil ata vuran üzengi.
Burası neden böyle şafağın rengi nasıl
Hani kuzgunla yoldaş ateşi yutan iblis
Buradan çıkmak için gerekirse bir anka
Belki de bir semender yolun başındaki sis.
Beni de duyun biraz kalmasın yolda kanım
Mevsimin ilk gününde toprağın canı kargış
İster ki kıvılcımla düşsün ortaya şıvgın
Alsın her şeyden sonra ortalığı bir alkış.
Ey rezil rüsvay âlem kendisi olmayan şey
Artık büyük bir ateş sonra sesler olmalı
Göğsümdeki yaralar kollarımdaki zincir
Çıkınca şahı merdan kor nefesler salmalı.
Beni de duyun biraz benim de bir kalbim var
Kalmak için mutlaka bir ışık lazım bana
Yoksa başımdan büyük belalar bulur beni
Gelirim sonra aşka kışımla yazım bana.