Sen sustun kar yağdı yurduma
Her harfi hüzünlü artık seslerin
Baharlar insafsız duvarlar arkasında
Öznesi eksik yüklemi ayaz cümlelerin
Yaman bir uğultu sarmış her yanı
İçeriden o naif ses artık duyulmuyor
Taş kesilmiş göğün o melek kanadı
Rahmet için bulutlar umudu bekliyor
Bir akşam gibi ağlıyor rengine susamış yapraklar
Güneş batmış, ay doğmamış, ne gam
Köklerinden koparılmış kadim topraklar
Zelil olana hayran kalmış her dam
Güneş battı lakin bitmedi henüz gün
Aşar elbette insan her yokuşu
Ay yüzünü çevir, saadet asrını gör
Ve Gazze’yi bugün
İşte o zaman doğacak
Merhametin gök gözlü çocuğu