| bir kez doğuya baktım güz sarkınca camlardan taşlara kuş atınca tekmil kara kitaplar münzevi bir ses oldu çocukken çektirdiğim gözlerimi üpüryan gösteren fotoğraflar şehre kurban şehre sunak yağmurun bekareti ayartsa rüyâları güz güle uyanır mı? çıkıverse çocukluğun sisli bahçelerinden terlememiş atların öpsem boyunlarını gömütlüğüme buyrun kalbimden geçiliyor görün, aşk en sessizi gözyaşı dökenlerin iç çekmeler, hıçkırıklar kesilince biliyor bir kırlangıç, anlamaktır külfeti güzelliğin. |
