Gül kızıl ve ak şafağım
Adın beste rüzgara
Ve yağmur hep sen efendim
Cemre, tut uçurtmalarımı
Çocukluğum gençliğim sana
Ufkum şiirim aşkım. Sen!
Gelsen! Şafağınla tepeler erise
Bir bakıversen de yüzüme
Aynalar sular ve Ay erise
Cemre Aşk’ın Od’u, Sen
Etim kemiğim ve özümle birsin.
Sen benim firâkım ve visâlimsin.