böyle üşümezdim
solmasaydı
gül teninde nevbahar
…………..
gül
kavruk teninde mısralar
dua kadar saf
içine işlesin insanlığın
gül
yoksa bu kent
bir ömür
zemheride kalır
hesapsız
…………..
gül
tüm savrukluğuma karşı sen
teninde yürekler ısıt
teninde öfkeler söndür
ki bilirsin kavruktur
acıyla söylenmiş
sözlerin teni
kavruktur yüreği insanın
fakat sen
hangi açmazlarda
hangi tende goncasın
açmaz/sın şimdi
seni beklerken herkes
yani ki
bir adım kalmışken gülmeye.
