Hazan SevgilimNazlı Duymaç60. Sayı / Eylül 2005, ŞiirKapımın önüne hazan döküldüSarı solgun yapraklarla beraberYüreğimde kalan hüzün ve güldüSureti silinen yarla beraberKaç hazan süpürdüm böyle kapımdanO gidenin izleriyle beraberBoş kalan sırça aşk sarayı talanHapsolduğum gözleriyle beraber Bu yazıyı paylaşın Önceki Yazı Ölüm Risalesi Sonraki Yazı Çizgi-14