yürek atlası bugün kan
uzun-derin suskunluk
yaşamak sürgündür bilesin
bu vadide insanlar muhacir
yol geçmez gecelerde efkâr
kalbimin ortadoğusu yas
ıslanmamış acılar boynumda
iğrenmek hafifletmiyor zulmü
paylaştırmıyor acıyı
tenimin acı renginde bir hain pusu
içim toynak yaralarıyla ezik
gözyaşımın ritminde yasak acılar
kalbimi arza kalkan eyledim
kırmızı bir güle döner mi içim
insanın eksilmesi başladı
ufuklar tümüyle hicran
pencere önlerinde bir adam yarım kaldı
kalbimi çavlanlara çalsam…
nâfile.
mustazaf öfkeler kuşanırım
baharların anlam kaybı başladı
analar intikam kalesidir dünyanın
acının şehvetiyle gözleri tetik
babaların gönlünde bin keder
akşamlar hüznün dar ağacı
yaşamak bir taşralıdır
elleri esmer kanı esmer