En onulmaz yerinden beş kez
Vurulur her gün yüreğim
Duymaz kimseler anlamaz
Kızılca kıyamet koparken içimde
Tutun beni tutun dayanamam
Daha çok sahile vurmadan çocuklar.
İnsan olmak yalnız başına
Kalabalıklarda zor
Yitiyor her gün bir yerim
Henüz yosunlaşmamışken yüreğim
Örtün beni örtün yaşayamam
Daha çok yükselmeden sular.
Ey dizlerine çöl,
Yüzlerine gül sinmiş
Işıl ışıl at koşturan yiğitler
Henüz vakte uyanmak varken
Alın beni alın kalamam
Daha çok bastırmadan karanlıklar…