| bir tufana gebe kaldığında bu şehrin kadınları örtündüler, örtündüler önlerinde yitip giden umutlara çocukları doğurmadan bıraktılar suyun kaynağına döl suyu ile yıkandılar, teyemmümü kasıklarına üfleyerek İsrafil sura son kez baktığında bir melek yeryüzünde, en ince kanatlarıyla çocukların gözyaşlarını akıtıyordu avuçlarına İsrafil sura son kez baktığında ellerimde un ufak olmuş dağların iniltisi ateş damlaları yüksekleri, en yüksekleri eriterneden, bir yudum su, kuşların nefesinde çocuklara bir yudum su, bir yudum umut putperest babaların suçunu üstlenerek çocuklar daha ne kadar bakacaklar erimiş bacaklarıma kızgın damarlarıma bir yudum su, bir yudum kızgındı çocuklar, İsrafil sura son kez baktığında sormadan geçemiyorum kendime, kimdi putperest ya vahşi atlarını üstümüze çeviren ve üsteleyen tufanı başımıza getiren kimdi, şehveti kasıklarımıza üfleyen kimdi sol yanımda hep beni bekleyen ve merakla itekleyen rafil bana son kez baktığında, ellerimi hatırladım çocuklarımı, bir kez bile olsun görmediğim çocuklarımı |
