beşikler sallarım upuzun içlerinde yok kimse
acınası bir sevdanın fidyesidir çocuklar
ve ben dağıtıyorken solgun el ilanlarını
yüz bulamam hiçbirinin gök gözlerine
defterine asi yazılın bu sevdanın
demeye
şehrin bastırılmış dürtüsü ninniliyor artık geceyi
bağışlayın çocuklar
unuttum uykularınıza hangi gülü üleştireceğimi
nicedir güllerde eğleşmeyeli
unuttum
unutmanın bedelini.