Yak Beni
yak beni ey ateş yak ki sana yanayım sen yak ki başkası yakmasın beni yanayım yanayım da kendim olayım ben…
57. Sayı / Haziran 2005
Vird-i Leyla
Leylâ kendinden yücelerde durur sen Leylâ olamazsın Leylâ çiçeğin yanağında durur sen Leylâ olamazsın şimdi ben bir denizi içmeye kalksam…
Güle Dair
Yok muydu? Gülnihâl Gül mevsim mayıs, güllerin mevsimi… Her yıl bir çiçeğin istilâsı kaplıyor yüreğimi. Her yıl bir başkasını keşfediyor…
-İsimsiz Şiir II-
çığlıklarımı kesiyor sabah sabahın keskin kıyısında kırılıyor dallarım bir bir inciniyor gözyaşım simsiyah oluyor kederinden kuşlar ayrılıklar düğümleniyor boğazıma kederler…
Vakit Tamam
Uzey’in karşısında oturan ninesi hep böyle oturuyordu bir başına. Sağ elinde bastonu; robalı, çiçekli elbisesinin belinde kuşağı; bir de başında…
Gülün Dilinden
Gülnihâl her pazar sabahı, uyumayı dilemesine rağmen yine erkenden uyanmış, işe gitmeyecek olmasına sevinerek bahçeye inerek toprakla haşır neşir olmanın…