Keman çalan adam, böyle konuşur keman
O bir sevgili kollarımın arasında
Bazen ağlar siğim siğim, sinsi sinsi güler bazen
Muziptir, bakışlarımdan anlar
Anlar bakışlarımdan, kollarını iyice sarar
Dağılan saçlarını bana toplatır
Bana toplatır gözyaşlarını, ben Haydar Tatlıyay olurum
O ağlatan sevgili, sarar beni rüzgârlı saçlarıyla
Rüzgârlı saçları baştan çıkarır saçlarımı
Sarmak isteyen kollarımı meşgul eder
Bir melodinin ahengiyle, unutur nefes nefese kalmayı
En olmadık yerde çeker ellerini, kollarımı iter,
Ben onu tutmak isterim, o benden kaçar
Endamının en uyarıcı büklümünü
Kaçırır gözlerimden, dilimde yine o şarkı
“Yaşlı gözlerler bırakma beni, gel”
Duyar mı bu çığlığı, duymaz olur, görmez olur
Benim sevgimi, içimi yakan ateşi
Bilir, bilmez görünür, en ateşli çığlığımda
Susar, önüne bakar, hey Allah olacak şey mi?
