| Bu yerde dağıtınca saçlarını periler Bembeyaz topluyormuş dökülenleri mevsim Bu rüzgâr gökyüzünden yed-i beyzâyı bekler Ayrılık kitabında kızıllaşır bu resim Yolcular, yanınızdan ayırmayın güneşi Birkaç hüzzam terennüm yüreğinizde dursun Issız bir dağ başında ölen bir kalbin eşi Bırakın; bu vâdiyi feryadıyla doldursun Hangi kervan götürür bir kurdu düşlerine Tipiye tutulunca görür mü gözlerimiz Kan buzları eriyip sızınca dişlerine Kararır mı sonbahar renkli alın terimiz Yakamozlar, yıldızlar karlar altında kaldı Hâlâ aynı türküyü söylüyor dertli ozan Yalnızlık ruhumuzda ağlayan bir masaldı Yok artık bu yerlerde ne ilkbahar, ne hazân |
