A. Vahap Akbaş için
örtün üstünü kelimelerle
başucuna bir Elif koyun
aydan kırpılmış bir mim
güneşten koparılmış bir Fatiha
toprak sarabilir mi O’nu
harflerin sardığı kadar
kalem öyle güzeldi ki parmaklarında
gözleri şiirden iki sonsuz hece
tebessümü imgesiydi sevdanın
örtün üstünü kelimelerle
uçurtmalara söyleyin, gökyüzünden
birkaç damla merhem
bir gökkuşağı
bir de yıldız getirsinler her akşam
gece sürmek için yaralarına
hangi ruhta merhamet bulabilirdi
o ıstırap, o yorgunluk, ah ü zâr
ey erdemi canda olan cümleler
bir şairin dosta varan elini
hissedebilir misiniz yüreğim kadar
anladım ki, hüzün narin ve ince
ölümlüye göre giyer libasın
dağlar ve ırmaklar tutarmış yasın
lügat âh çekermiş şair ölünce
avuçlarında Alevler ve Güller
buluşmaya gitti öncekilerle
dualar beklesin mezar taşını
örtün üstünü kelimelerle