| Ölüm gördüm bebeğinde nice kem gözün O bana dönük Geceyi seçtiği için işi gereği İş bu gözler baştan daha ne yapıp etse Mat ve bun sönük Bana doğru namluları kinin o bedbin Can ne dirense Ne zaman tutsam yerimden hayat doğrulsam Ölümdü karşımda gülen o ömre bende Çekip elense Ve şakır durur kuşları hüznün hin avaz Dalında gamın Lâl bir ufka mı banılmış nedir her bir dağ Yiyesidir ki bunları doğan gün ağız Bende şafağın Mercan bir ufka banılmış lokmadır dağlar Ye Soykan kardeş Yaslanarak imgelerin mut şiltesine Karanlığa şavk sökün et, yâre yiv selâm Gönderip peş peş |
