Alışılmamış bir barbarlık yatıyordu ellerimde
Biraz sızlayan yaralar, biraz yorgun başlar
Sığınığına kaçıyordum belki ölgün bakışlı kedilere
Kokulu sabunlarını annemin delinmiş ceplerime.
Tırnaklarını uyluklarıma saplamışken zaman
Araftaki boşluğu büyütüyor kalbimdeki bungun
Böylece mâdenî bir yalnızlık çoğalıyor caddelerde.
Sancımış günün ağarmasına dek ağlayacak belki
Belki de değme ustalıklara parmak ısırtacak
Eskimeyen bir çıraklık yatıyordu içimde.
Haykır! Çağ dışı yanılsamalarımı uygar sesinde
Yılgınlığını tadıyorken içimde eskiyen bir kafes
Avlandım ve vâr oluşum yara aldı aşk vâdisinde
Kaçış izni mühürlü yasaklardan haykıran tenimle.