Çoğalıyor giderek yüzlere düşen sükut
Çoğalıyor yüzleri caddeler ve sokaklar
Boşalıyor evlerden nafile gezen umut
Gittikleri her yerde günle kanacaklar
Bir buluta benzeyip boşluğa yağacaklar

Her adım bir zincirle bağlanması hayatın
Her nefes diğerine karışan kalabalık
Bir kanat hayaliyle koşması gibi atın
Uçurum özlemiyle anlatılan karanlık
Götürecek onları gökyüzüne bir anlık

Her şeyi eksiltiyor çoğalan her saniye
Azalıyor ışığın verdiği sözler bir bir
Sığmıyor caddelere bu bir mahşerdir diye
Ayaklara değmeden ruhu yıkayan nehir
O saçları okşayıp yollara düşen nehir
Bu yazıyı paylaşın