| Çoğalıyor giderek yüzlere düşen sükut Çoğalıyor yüzleri caddeler ve sokaklar Boşalıyor evlerden nafile gezen umut Gittikleri her yerde günle kanacaklar Bir buluta benzeyip boşluğa yağacaklar Her adım bir zincirle bağlanması hayatın Her nefes diğerine karışan kalabalık Bir kanat hayaliyle koşması gibi atın Uçurum özlemiyle anlatılan karanlık Götürecek onları gökyüzüne bir anlık Her şeyi eksiltiyor çoğalan her saniye Azalıyor ışığın verdiği sözler bir bir Sığmıyor caddelere bu bir mahşerdir diye Ayaklara değmeden ruhu yıkayan nehir O saçları okşayıp yollara düşen nehir |