Sırlı kaftanına bürünen bir derviş
Gözleri kapalı gönlü açık
Servilerin niyaz dallarıyla
Uçurur aklını yüzü toprağa değdikçe
Canı söyler dili
Denize karşı dünyadan âzâde
İnce bir meltemin ritmine eşlik ederek
Tutar nabzını martıların
Maviye çevrilir bütün cihan
Çıkıp içinin mağaralarından
Geçer karaları karanlıkları
Kaf dağına uçan kuşla.
Kayalıkların üstünde güneş
Rengini katarken sulara
Işığa boğulur bütün yeryüzü
Yeni bir sayfa açılır önünde
Çiçekli seccadesinde bahar
Yıkılır dünya ardında kalır
Kalbinde yeni bir alemin duyguları
Başlar niyazına kaldığı yerden