I.
dayanırım. günler birer ikişer geçip gider nasıl olsa
sesimi bile etmem. hatta gülmem ki ne olur yüzüm yansa
bak ben seni uçurum kenarlarında sevdim bunu bilmezsin
bakma, ben seni değil sana olan sevgimi sevdim işte bunu bil.
sana bakmak kadar derin kuyularım yoktu benim
ve senin benimle göz göze gelecek kadar keskin yaraların
buydu işte bütün bir gizemim buydu ve bütün sersemliğim
seni bir köşe başında olsun görebilmekti belki bir akşamüstü.
ben ki bahtsız bir hamalım; boynu ve beli bükük
kal û belâdan beri geçmişin pişmanlıklarını taşıyorum.
geleceğim yok ve öylesine parlak bir beklentim
avunuyorum bu avunmaksa, dağılıp duruyor oysa benliğim.
kuytu bir köşe gibi saklanıyorum bu şehirde.
ve ardında kimsesizliğim!
II.
siz kimlerle çoğalıyorsunuz bu kimin yalnızlığı peki.
bu kimin ıssızlığı bu kimin sevgisizliği bu neyin…
dermansız bir dert gibi duruyorsunuz yüreğimde
durmadan parçalıyorsunuz gövdemi, kanıyorum.
ve savruluyorum sonbahar çiçekleri gibi gözlerinizde
elinizdeyim her şeyimle, esirim, mahkûmuyum
belki sefilce bir ölümün.
ve bir darağacı gibi dikilmişsiniz gözlerimde!
– isâ’ya dönün!
bilmiyorsunuz, duymuyor ve görmüyorsunuz
üç maymunu oynuyor burnumun dibinde dünya.
çünkü gücüm yok çünkü ben bir mülteciyim dili bağlı
bir kelimenize bakıyor çünkü sonsuz yenilmişliğim
gaddarsınız bağımı talan ederken
güllerimi kurutuyorsunuz daha bir kez gülememişken
acılarım hep taze, bayatlamış çünkü sevgisizlikten sözlerim.
neden? bu hoyratlığın bu soğukluğun bu ıraklığın…
neden sevgilim? mevsimler bile titriyor yalnızlığımdan!
sahipsiz bir köpek gibi itilip kalkılıyorum kalbinde.
ve işte yine kovuyorsun;
– git burdan!
III.
hiç benim olmadın. olmadın. olamadın!
çünkü; hiç = benim.
bırak beni, dolaşayım caddelerinde
şehrin ki muhkem kaleler gibi karşı koyulmaz;
amansız bir düşman gibi bakıyorsun bana
korkuyorum, senin silahınla ölmemekten!
dinle beni, uzun bir yol türküsü olayım dilinde
hasretin ki hiç görülmemiş bir annenin özlemi gibi;
merhemi yok, ilâcı yok, yok öncesi ve sonrası
kalbimi çalmışsın ama hırsız benim.
şüpheli bir paket gibi duruyorum ellerinde;
ey benim isâ’sına dâr olan meryem’im!