| “Eğer insanlar Ramazan’nın özelliğinin tam olarak farkına varabilselerdi, bütün senenin Ramazan olmasını isterlerdi!..”* Ramazan Ayı’nın hasreti uğradı mı hiç size? Ya da Ramazan Ayı henüz başlamamışken telaşına kapılıp dolaplarda sürekli bir şey arayıp durdunuz mu, kaybetmişsiniz de bir türlü bulamıyormuşsunuz gibi o kaybettiğinizi? Ya da Ramazan Ayı’nı açlık ve susuzluk düşüncesi dışında tutma gayretine girebildiniz mi? Ya da Ramazan Ayı’nın otuz gün oluşunu gün gün her sahur vakti saymadan geçirebildiniz mi? Ya da Ramazan Ayı’nın on bir ayın sultanı olma nedenini düşünüp ona hürmet ettiniz mi? Ya da Ramazan Ayı’nın içine sığdırılan bütün güzelliklerin neler olduğunu bir bir bulup kendi adınıza çıkarabildiniz mi? Ya da Ramazan Ayı’nda neden bütün şeytanların bağlandığını hiç düşündünüz mü? Ya da Ramazan Ayı biterken hiç üzüldünüz mü? Ya da Ramazan Ayı’nı diğer aylardan ayırıp baş köşeye oturtabildiniz mi? Ya da Sevdiniz mi hiç onu? Sevdirebildiniz mi? Nedensiz oruç tutmayanları gördüğünüz vakit içinize acı mı yerleşti, yoksa küçümser bakışlar mı dolaştı gözlerinizde? Siz tam yapabildiniz mi ki? Siz hakkını verebildiniz mi ki? Siz en özel günlerinizin başına oruçlu günlerinizi koyabildiniz mi ki? Siz onu anlayabildiniz mi ki? Bir düşünün hep yüzeyinde durdunuz, hep yakınından geçtiniz, hep seyrettiniz gidişini. Şimdi bir fırsat daha verilmişken karşılamaya çıkalım misafirimizi. Evimizde oturur hâlde değil sokak başında bekleyelim gelişini heyecanla. Çocuklarımız gelenin ne kadar kıymetli bir misafir olduğunu anlasın, anlasın ki küçücük yüreklerinde cennet kokulu çiçekler açsın. Mahşerde cehenneme doğru yol alanları gören cennet ehilleri, soracaklar: “Sizler hiçbir Ramazan’a erişmediniz mi? Yok muydu hayatınızda Ramazan ayı?” diyecekler ki: “Vardı var olmasına da bizler onun özelliğine itibar etmiyor, değer vermiyorduk. Bu yüzden de kendimize bir çekindüzen verme gereği duymuyor, önceki aylar gibi ibadetsizliğimizi Ramazan’da da sürdürüyorduk. Onun için sizlere cenneti kazandıran Ramazan’ın şefaatinden bizler mahrum kaldık…”* *Hadis |
