-Nuri Pakdil’in aziz hatırasına-
Aşkla gelir ölüm
Şair bir muhayyiledir, devirlerin
Ezelin ebedin satır çizeni
Ölüm onda refreftir
Göçtü mü ıssız apansız
Öyle ki melek ü’l-mevt
Dili gönlü pak olana kelebektir
Uzun cümlelerce susacağım
Kopsun rahmet tufanı yağsın nur
Eller kulaklara varır ve derin bir huzur
İstanbul, Kudüs, Hicaz
Sükût Suretinde
Umut ve vuslat olur