yeniden başlamak kandırmacasına inandık
bu yüzden yanlış üstüne yanlış bütün yaptığımız
yerle bir etmek istiyorum bu sürgit boş hayatı, kurulu düzene karşı bir direniş benimkisi
her gün bildik sokaklardan geçmek yerine başka yollarda kıvrılmayı tercih etmeli meselâ
tüm yolların aynı meydana vardığı sözünü ilk basamak sayıp
ya da her sabah tanıdık bir maskeyle evden ayrılmasa insanlar, göreni ikilemde bıraksa
gömlek değiştirir gibi takıp çıkarsa maskelerini ruh hâlinin rengine denk
etek, çorap, kazak gibi ara ara maskelerin de eskimiş yanlarını onarsa hatta
“azalmış çekingenliği” dese, “masum yüzümün”
“anneliğimde derin çizikler oluşmuş” dese ertesi gün
ya da “zâlim tarafımda pek belirsiz etkisi zulmün”
insan,
gel-gitler arasındaki bâriz tutarsızlıklardan sebep yorulur da
vazgeçer belki oynamaktan
fısıldama artık Şirâze
sesini duyurmaya yoksa cesaretin
aynılık ve tekdüzelik ve yeknesaklık rutin biçimde bizi sisteme köleleştiren
var gücünle durdurmak istersin Şirâze seni aynı kalıba sokmaya çalışanları
kendin olmaktan öte yoktur bir niyetin, dileğin, isteğin; faydasız çaba,
kimse seni sen olarak kabul etmeye yanaşmaz
başlarsın sen de çıplak ellerle kuyu kazmaya bir gün işe yarayacağını farzedip
yıllar geçer, kuyular sahipsiz kalır öyle başıboş, kimsesiz ve gereksiz
yine de, her ne hikmetse işte
ümidin bir ucuna yapışıp inatla devam edersin nereden güç aldığını bile bilmeden
tırnakların kırılır, ellerin kanar, için acır çaresizlik çığlıklarını duyuramamaktan
gün gelir gücün yetmez artık gençlik hayâllerinin ardını kovalamaya
adımların yavaşlar, uykuların artar, direncin zayıflar
ve arzuların tek tek sönmeye başlar ritmi azalan bir şarkı gibi
zavallılığına acımaktan başkası gelmez elinden Şirâze
“ağla gözüm” dersin için için; “ağla ki temizlenesin, temizleyesin, temiz gidesin”
anla ki beklentilerin olduğu yerde huzur filizlenmez
her biri bir sonrakinin sessiz habercisi
bugün ayın yedisi
yılın ilk günleri
Farland’in kırsal bölgesindeyim
modernizmin dayattığı ne varsa üzerime giymişim
Şehzadebaşı’nda bir hücrede,
tek bir yaratıcıyı tesbîh etmeyi tercih ederdim oysa
varlığından emîn olduğum çıkışı bulabilseydim