Sarı Eylül

Sarılık taşı, güz bestesidir çocukların.

Bıldırcın yavrusunu sarıya boyayıp, ondaki illeti yok etmek adına dağa taşa salınması, nazar iklimin­de bir tebabet.

Yuvası bozulmuş kuş nağmeleri taşıyan ağaç yaprakları güz matemine tutulumlasın da ne yapsın.?

Ağaç diplerine açtıkları sergi, renk renk ve çeşit çeşit desenlerle bir huzur sağnağına vesile olsa da, misl-i hazandır.

Eylül bize hüzün şarkılarını söyletirken, sararmış ve dökülmüş ağaç yaprakları hışırtıyla eşlik eder. Sarı yapraklar güz eskimesi olarak kalmaz; bahara dirilişin gübresi olur. Bir devri alem sürer gider.

Ayrılık madımak toplar, küfede gurbet ve hazan buketleri kat kat. Sana sevdiğimi söyleyemediğim günden beri Eylül tutkunu değil, tutuklusuyum.

Çiçekler solsun, yapraklar düşsün diye bestelenir hep hüzün. Gece bekçilerinin ıslığı gibi ani bir ses­le uyanmadan döner yüzünü karakışa..

Çocuklar kadar masum değil nevale.

Eylül hüzün kokar, ayrılıklara kapı aralar.

Aşıklara sormaya gerek yok, annelere sormak lazım. Sanki hüzün ve hasret demlenmek için Eylül’de pusuya yatmış. Sararan yapraklara inat, çocuklar, yeşerecek umutlara bağlanıp düşerler, okul yolla­rına. Eylül’de hüzün katmer katmer olsa da, bir sevinç gösterisi ve vuslatın fener alayıdır.

Anneler ve çocukların katıldığı bir şehrayindir.

“Bana ne sizin anladığınız hüzünden” dercesine düşerler okul yollarına. Kuru dallar beslenedursun kendi yapraklarından, çocuklar da beslenmek için koşuşurlar okullara.

Eylül; Ayrılık ve vuslat.

Sana hazan yakışır diye, güzlük telaşı içimize siner, karakışa yakalanacağız endişesiyle çocukların se­vinç ve umutlarını görmezden geliriz. Varsın yapraklarını döksün ağaçlar, varsın bozarsın bahçeler, kurutulacak yemişler kurutulsun, kışa hazırlıklar devam etsin. Eylülü rahat bırakın.

Eylül çerağı yanacak diye sevinenlere dönün yüzünüzü. Bozaran bahçelerin değil, şenlenen bahçe­lerin bestesini yapsın çocuklar. Bırakın anneler sarı eylülün gülen yüzü olsun. Güz bekçiliği şarkıla­rın, güz şenliği okulların olsun.

Olsun ki, hazan olmasın eylül. Eylül yeşili sarıya boyarken hüzün. Çocuk bahçesinde okul. Gözyaşları da güz yağmurlarına denk. Sana ne demeli başka, sarı eylül.