| bendeki bir gül nöbeti ellerimi tuttun Kanlıca’ya iniyorum kan kırmızı su kenarında… incelmiş selviler kuş kakalarına varıncaya kadar sevilmiştir o yapraklar elleri II. Murat’tan bir anılar sokağı müjganlı uyumaktadır her sevdiğimizde karanlığı -sarı ölüyoruz- sonbahar alıntı eski bir kasabadan sarı ölüyoruz, metale yakın bir unutulmuşluk gibi adressiz, vaziyetsiz duruyoruz bir mektup duruyoruz ıssızlık, bir adamdır şimdi bir albümler kıyısında kar yaşıyor, kar sekiyor uyku yapraklarında |
