bir hüznün en kalın dudakları değiyor tenime
“gelince baharlar getirecek bekliyişi” bu
mevsim daima şita,
ve umut münzevi şairlerin sitaresi sadece,
öpüşleri solmuş gecelerden kalma saçlarım
hüznü eğiren bir hallaç hükümünde.
bir şiir sokulur biteviye, ilanihaye, apansız.
eklem yerlerim aruzdan geçilmez olur.
yağmur göğe bakma stoperi
yüzümüzü yalıyor da işretten geçilmiyor gece
sabahın körkütük uykusu gibi
izin vermiyor yekinemiyoruz.
şükür ki hepimiz ölecek yaştayız
zulüm bu yaşamak dediğin.
terkime alarak yılgınlığımı
bir o kadar yorgun saçlarımla yollardayım
meydanlara musallat olmuş sızımla
münzeviyim bu kara yazgılı çölde.
işte tam da bu yüzden
failatün failatün failatün
ve bir de seni seviyorum…