| Sesini çığlıklarda unuttum gelme üstüme Öbür elin karanlığın cebinde titrek değil mi Üşümüş gülün yanağında yağmur Bıraksam ağlıyor diyecek yalnızlığı burada Ezecek gölgesini kahrın dibeklerinde umursamadan Yaşmağını nasıl açabilir gülüşü hüznün güveyine Kuşburnu dikeni diline batan bir ana gibidir söyleyişi Aldırma aşkın ateşinde benim de külüm var yansın Kalbimde yar var ne diye içimi oyarsın Uyusun değme kirpiği gözlerine sarılarak gurbetin Ne gülüşlerle sallamış acılarımı aşkın dudakları Değme bir serçe yüreği kadar bile olsa sevsin Bugün de garlar bomboş trenler kendini getirmiş Yolcular niye el sallıyor geride kalanlara anladım Kuş resimlerini defterine çizen çocuklara bakarak |