içimde uzayan bir yol hep gitmeler faslı
bir bilinmezliktir ömrümüz bizi bekleyen serüven
nerdedir kimbilir o akşam rengi sevgili
bulutların ardından çıksa güneş
alnımızdan öpen
oysa nereye gitsem senin yurdundan geçiyorum
gittiğim her yerde sen varsın sana açılıyor kapılar
çoktan uzaklaşmış bir hayatın peşinden koşuyorum
neylersin bir türlü gelmedi bizim hanemize bahar
birlikte yürümenin tam da vaktidir gece
gölgemizi takip etse de ardı sıra hüzün
yanında götür bu şiiri gönlünde sakla hece hece
yol hali… azığımız şiiridir ömrümüzün