| bu şehir bir yangın artığı ellerim suskun bir fedai semasındayım sanki öfkenin içimde dolu dizgin savaşma arzusu kayboldu mağrifet ufukları; içimde da’üs-sıla yangınları kalbim suskun bir savaşçı omuzlarım suskun ve bilge, çağı sorgulayan kelimeler sadağımda besmeleler üleştirdim sabaha… kalbim bir çocuk kalbinden ürkek yağmurlar boyuna saçlarıma keder boyuna içime işler geceler varılası bir duraktır gündüzler Filistindir çünkü insanlık bile bile sağır anneler burkalı ve ürkek anneler çaresiz ve cesur çocuklar yanık ve öfkeli gündüzler Bilaldir çölde geceler utanç tapınağı aşklar yarımdır hep yarım özlemler bir şarjörün boşluğu umutlar yetim ve devingen kışlar en iyi kalbimi bilir kuşlar göğümüze küs… dilim bir ant yumağı yüreğim tetik ve kavi gözlerim bir ufka yeminli gözlerin nerde… |
