Ahmet Yalçınkaya

Hicreti Yaşarken

ben giderim yol bitmez gözlerim yorgun düşer doğduğum toprak senden ayrılmak ne de zormuş elifbayla başladı yolculuğum, özlemim belli ki aşmalıyım çölleri üçer beşer beni korkak sanmayın yurdumu terk ettiysem mutlaka döneceğim olgun bir ikindide yüreğini geride bırakan durgun olur…

Hikaye

zaman yaprak sarısıydı o gün ve kadın ihanet doğurdu sedeften yedi bağbozumu yaşandı çığlık çığlığa yedi çağ devrilmişken zaman aksak yürüyordu o gün kan kırmızı olduğu söylense de yılan doğdu birden sular ağır ağır çekildi/yok düştü O gün pusuda karayeller…