Kursak
Körkuyuya bir sır verdim- acı bir nefes ne ki yerin kulağı vardı bunu unutarak geceyi olmadık kâğıtlara dürdüm katlanılmaz acılarla tasarladım onu yıldızları yerinden ben değil ellerim söktü Çöplüklerden sızan bir akıntı- kafası gayet yerinde yanıldı yüzüme, yüzüm iğrenç kokularla…