Herkes en ağır yükü sırtında taşıdığını düşünürken o en ağır yükü içinde taşıyordu… Umutları ıslak, dalları kırılmış gül yüzlü adamın yüreği üşüyordu. Yükünü ne bırakabilecek ne de taşıyabilecek durumdaydı. Yalnızdı, ruhu alevler arasında feryat figandı. Hasta olan sevdiğinin bedeninden önce…
Ay Vakti’nde acının tarifi aşk (k)eder Kuyuya ve zindana teslim olmayan benimBütün gömleklerim arkadan yırtıkFilleri yenen kuşların rüyasını görüyorumİçimde sönmüş bir ateşten yükselen duman acısıAy vaktinde yağmura tutunuyorum Bülbüllerin öptüğü gül rengiyimGecenin en mahrem yerindeUykularından irkilen siyah gözlerine düşüyorumSal rüzgâra…
Fırtınalı gönüllerde ve zihinlerde şimşeklerin altında güllerin açmasını sağlayan bir kitap; Ermiş.* Lübnanlı Hıristiyan yazar Halil Cibran’ın yazın hayatının kapısını ölümsüzlüğe açan altın anahtarının adıdır. Mistisizm, felsefi ve sosyolojik bir sentezle dilin görkemi ve güzelliği içinde evrensel bir libas giydirmiş…