Onurlu duruşumu tüm cihāna değişmemMütevazi evimi, apartmana değişmem Dünyānın nîmetleri, masal yāhut efsāneEbedî saādeti, süslü hana değişmem Yiyip içip uyuyan, dünyālık gāfilleriBir lokma, bir hırkalı; has ihvāna değişmem Bugün var, yokuz; Rabbimiz cömert, tokuzBir Kur’ân āyetini, bin romana değişmem Yaradan’la…
Prof.Dr.Mahmut Kaplan’a muhabbetle. Allāh’ın Kitābı’nda Sûre ve Âyet vardırResûlüllāh buyurmuş: “Şiirde hikmet vardır” Sāib-i Tebrîzî’dir,Rūhavî’nin üstādıYûsuf Nābî eş’ârında, hikmet ve ibret vardır Rāmi Mehmed Paşa ki, ustasından el almışKışlasında yetişmiş, milyonla Mehmet vardır Sadrāzamlık da yapan, Koca Rāgıp Paşa’daAtasözü, vecîze,…
Söz gümüşse sükût altındır, denmişSusan konuşanı dâimâ yenmiş Halk hikmetleridir, atasözleriTöremizin yollarına döşenmiş Süzüle süzüle gelmiş, bal gibiHalk dehâsı ne kadar da özenmiş Âyetten, hadîsten mülhem birçoğuYüzyıllardır dilden dile söylenmiş Dünyâ ve âhiret görüşümüzdürHer biri dil masadında bilenmiş Dedem Korkut,…
Yeryüzünün en garip kulu benimÖksüzü, yetimi ve dulu benim Yaradan’dan başka dayanağım yokHiç mezun vermeyen okulu benim Yedi milyarı aşkın insan içindeSay herkes sağlam, tek defolu benim Yetmiş beş yaşında bir sabî gibiYüzü buruşuk, gözü sulu benim Bütün günahkârların çiğnediğiÇakıl…
Aşk derdiyle hoşem der, Kays iken Mecnûn olurÂşıklar kāfilesi, kervân-ı cünûn olur Aşk meydanı insandan, kanını dökmek isterAşk için candan geçmek, değişmez kānūn olur Mevlâ’ya giden tarîk, bâzan Leylâ’dan geçerDergâhlar, zâviyeler, mekteb-i fünûn olur Aşkı tatmayan ruhlar, aşk fenninden ne…
Fuzûlî’nin Türkçe Dîvanı Mukaddimesi İlimsiz şiir temelsiz duvar, benzetmesi Eski Edebiyat’ın Dîvan Dîbâceleri Klâsik şâirlerin şiir düşünceler Şiire ve şâire dâir birçok metin var Mesnevî ve tezkirelerde, dîvanlar kadar Kimisi manzum söylenmiş, kimisi mensur Deryâdan habersizlik, bize özgü bir kusur…
Param pulum yoksa da, ebediyet genciyim Akademisyen yazar, şiirde bir fenciyim Türkçe adlı ummanda , inci-mercan ararım Kelime deryâsında, gavvasım, madenciyim Kara kalemle eker; biçerim ak kâğıtta Sapla saman ayıran, harmanda düvenciyim Ehl-i insâfa göre; mazlûm, mağdûr ve bilge Zâlime…
– Hüseyin Garan’a On parmağında on hüner, Ebrûcu Vermekte gizliden haber, Ebrûcu Bin bir renkle şekiller ülkesinde Fırçanın peşinde gezer, Ebrûcu Büyük Sanatkâr’ı arar yollarda Ruhların resmini çizer, Ebrûcu Ötelerin büyüsüne kapılmış Bulutlardan ilham emer, Ebrûcu Sonsuzluk kendini mecazda…
Edebiyatımızda at önemli bir yer tutuyor. Özellikle şiirimizde. Kasidelerin teşbib veya nesib adı verilen bölümlerinde at tasviri yapılırsa bunlara rahşiyye deniyor. Nef’î’nin IV. Murad’ın adlarıyla ilgili tasvirleri meşhur. Halk şiirine gelince, orada da Köroğlu ve Dadaloğlu’nun at güzellemeleri hemen hatırlanıyor.…
Ağa babalarından ateş emrini alan Ülkeme nefret, lânet fedaileri salan Sanki çıkmış mezardan, Sabbah ve Haşhaşiyyûn “Âteş-i Nemrut’tan korkar mı İbrahim olan?” Kayseri, 05.08.2016 Cuma
Allah dostu Yûnus Emre bir şiirinde şöyle diyor: “Söz ola kese savaşı / Söz ola kestire başı / Söz ola ağulu aşı / Bal ile yağ ede bir söz.” Ve sözünü sürdürüyor: “Kişi bile söz demini / Demeye sözün kemini…
– “İlmi, kitapla bağlayınız.” Peygamber emrini yerine getirmek için yazıyorum. – “Söz uçar, yazı kalır.” gerçeğini bildiğim ve buna yürekten inandığım için yazıyorum. – Kendimi tanımak, rûhumu, nefsimi, Rabbimi bilmek için yazıyorum. – “Bir insanda bütün insanlığın hâlleri vardır.” vecîzesini…
-Rahmete vesîle olsun diye… Bu gök kubbenin altından, nice nice insan geçti Bunu böyle yazmış yazan, bir can ile doğan geçti Erciyes’te eski dekan, yetkin müfessir-i Kur’ân Ötelerden çağırılan, Mehmet Zeki Duman geçti İstanbul, Konya, Karaman, üç vezinde şiir yazan…
Merhum Mustafa Miyasoğlu, Kayseri Merkez Melikgazi ilçesi Gülük Mahallesi’nde, mihrap çinileriyle ünlü tarihî Gülük Camisi’ne bitişik, yonu yapılı, iki katlı bir küçük evde 1946 yılında doğdu. Babası Şamilli’nin Osman Ağa diye bilinen bir küçük esnaftı. Ayakkabıcıydı. Mustafa, Mehmet Karamancı ilkokulunu…
Kendimi insan yüzlerinde kaybettim… İnsan yüzleri deniz İnsan yüzleri okyanus Gez, gez, bitmez Yüz, yüz, tükenmez Derine de inebilirsin Ârifsen çözebilirsin Ben orada Cemâl’i seyrediyorum En ince, en yüksek sanatı görüyorum İnsan yüzlerine bayılıyorum İnsan yüzleri nehir Seni de girdâbına…