İnsan kendi eliyle kazandığından daha bereketli bir rızık yememiştir diyordu oğluna. Allah rızasına uygun emeği zayi etmez. Az olsun ama helal olsun. Azı çok eden de, çok sanılanı yok eden de O… Oğlan kapının kenarına yaslanmış, iki kolunu göğsünde bağlamış,…
Geçen güz budanan koca söğüdün altında gölgelenirken, karşı yamaçtan vadiye dökülen gümüş köpüklü çağlayanın sesi işitilirdi. Siyah sert taşlardan yığma olarak yapılan yayla evlerinin bir yanı, mutlaka bir sarıçama yaslanırdı. Yaz sıcağında bile kalın giyinirdi buralarda ahali. Kekiklerin ve ısırgan…
Aklı başında olduğu zamanlar “Ne zor günlerdi onlar” diyerek başlardı. Bir evladın annesiyle aynı kaderi paylaşıyor olması bir alışılmışlık mı, yoksa katmerli bir acı mıydı? Babası da annesini karnında bir kızla tek başına bırakıp gitmişti savaşa. Hem de düğüne gider…
Islık çalarak okuduğum uzun bir şiirdi geçen her tren… Camlardan kollarını dışarıya sarkıtan, daha önce hiç görmediğim donuk yüzlü insanlara el sallayarak geçmişti benim çocukluğum. Ben başımı yastığa koyduktan sonra geçen “Doğu Ekspresi”nin veda çığlıkları benim için tatlı bir ninniydi…
Erkilet güzeli bağlar bozuyor, Kirpikleri kalem olmuş yazıyor… Ey hozan olmuş Anadolu’nun garip bağları; üstüne türküler yakılan endamı ömre değer güzeller nerdesiniz? Üzümler kaplumbağalara, elmalar kurda kuşa teslim. Nerdesiniz örgülü saçları, elma yanakları, kınalı elleriyle ceylan gibi salınan, türkü yakıp…
Nereden geldiğini bilmeden yürüdü kalabalık fakat fikir ıssızı kaldırımlarda… Kalabalıklar üstüne geliyordu, slalomlarla kayan bir yıldız gibi savruluyordu. Yalnızdı. Aslında bir çoğuna göre arsızdı. Yürüdü sokak lambalarının altından geçerek, dilencileri süzerek ve yalancıları can kulağıyla dinleyen zavallılara üzülerek. Sanki bir…
Tüm dikkatlerimizin salgın hastalıklara yöneldiği ve tabiatın intikamını yine küresel bir felaketle alacağı korkusu, maddileşen ve duygusuzluk üzerine hayatını inşa eden insanın elini belki de bir nebze daha kuvvetlendirdi. Geçen asrın ikinci yarısından sonra ailesinden, toprağından, örf ve ananelerinden ve…
11. agu Sıradan insanlar ellerinde silgileri, silik ve ince yazmaya çalışır. Dâhilerse keçeli kalem. Her geçen gün taşlaşan insan benliğine nakış nakış kazırlar doğrularını. Silsen silinmez. Koskoca bir tarih sayfasını birkaç satırlarıyla doldururlar. Nerden idrak edeceğiz üretmenin üremekten ibaret olduğu…
1.AguAyna, zahire bakan aydınlık dilencisi.Hakikat, kalbi emziren mukaddes hikmet.İnsan; bohçasında kırmızı günahlarıKovulduğu yere giden yüzsüz kamber. 2.Agu Ruhları avare kılan Yeditepe. Medeniyet koridoruna düşen yedi ışık. İlim, irfan, ihsan, infak, terakki, edep ve adamlık. Talibin tarifi başkadır seni Ey Aziz!…