I yıkık medeniyet birikintisiyim artıklarım bir yeraltı şehrinde gizlenir imitasyon kurtuluş maskeleri takan Grek heykelleri- unutturmaya çalışıyor Tanrı’yı Işık sitelerini özledim- kervanları ve elçilerin üzerinde yürüyen bulutları içimde ruhun grameri kendi hiyerogliflerimi okumalıyım ölüm sfenkslerine dalıp, eşyanın nabzını tutacağım tutacak…
Senin tuttuğun el kararmış Benimse alnımda siyah leke Lacivertler hüzünlü biraz Açık renklerde öfke Ve al sana gece En az senin kadar siyahım Taradığın saçlarını bırak suya Bu soğuk, bu ıslak içine işlesin Kökünden emerek hayaletleri Gecenin içinde ölmelisin Beni…
İslâmabad – Pakistan… Sarsılıyoruz 08:45 gözlerimi açıyorum. Başımda felaket, sarhoş edici bir sancı. Sonra sesler… Sesler… Çığlık sesleri. İnsanlar kaçışıyor. Duyuyorum. Kulaklarımda korkunç bir uğultu. Rüzgâr gibi, bir devin ayak sesleri gibi. Kendimde değilim henüz. Uyku sersemiyim. Beraber yaşadığım iki…