Elhan-ı Şita
bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş, eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar geçen eyyâm-ı nevbaharı arar… ey kulübün sürûd-i şeydâsu, ey kebûterlerin neşideleri, o baharın bu işte ferdâsı kapladı bir derin sükûta yeri karlar ki hamûşâne dem-be-dem ağlar, ey…